ثابت كرديم كه اين كتاب شريف ، لفظ و عبارات آن حضرت نيست ، و بلكه بهترين و پر ارزشترين مجموعه ايست كه يكى از بزرگان برجستهء شيعه ، آداب و معارف و اخلاق و سنن مذهب شيعهء جعفرى را در مقابل مؤلفات مذاهب ديگر تأليف و تدوين فرموده ، و به تناسب اين مرام آن را به حضرت صادق ( ع ) كه يگانه مروج و مبين أحكام و آداب اين مذهب است نسبت داده است و حقيقت اين نسبت از لحاظ معنى و حقيقت است نه لفظ و عبارت . احتمال قوى دارد كه مؤلف بزرگوار اين كتاب شريف ، تمام اين مطالب را از روايات و أخبار منقوله از حضرت صادق ( ع ) استنباط و استنتاج كرده ، و مضامين و معانى آنها را به اين صورت ترتيب و تنظيم كرده است . به هر صورت ، اين كتاب شريف از بهترين و جامعترين كتب شيعه است كه در آداب و حكم و معارف كتابى به اين اختصار كه جامع دقايق و لطايف اخلاق بوده ، و در عين - حال در نهايت اتقان و اعتبار تأليف شده باشد ، به دست ما نرسيده است . اينست كه سيد جليل و علامهء زاهد على بن طاوس ( رضى الله عنه ) مىفرمايد : لازمست كه شخص مسافر اين كتاب شريف را با خود همراه بردارد ، زيرا آن بهترين كتاب جامع و لطيفى است كه انسان را در راه سلوك به خدا كمك كرده ، و اسرار و حقايق آئين مقدس اسلام را تعليم مىدهد .